Paduaweg 15

De jaren '70 hebben ons veel goeds gebracht: Abba, de Willem Ruis Show maar bovenal ons heerlijk huis. Voor dat huis zijn wij nu op zoek naar nieuwe bewoners. Wil jij ook in het sauzenhart van Nederland neerstrijken, zoek dan niet verder. Ons huis heeft het namelijk allemaal: nabij uitvalswegen en treinstation en toch op loopafstand van Appie, bakker, groenteman, kapper en wat dies meer zij. En ook na een bezoek aan het dorpscafé kun je ons huis kruipend makkelijk bereiken. Maar het mooiste is ons huis van binnen: de jaren '70 zijn er nooit voorbij gegaan! Een leefkuil, inpandige plantenbak, Brabantia dingen, groene keuken, groene badkamer, groene wc, open indeling, bakstenen accenten, innovatieve indeling, prachtige doorkijkjes: ons huis heeft het allemaal! Voor ons was het, nu bijna acht jaar geleden, liefde op het eerste gezicht. Voor jullie misschien ook, dus kom een kijkje nemen, dan vertellen we honderduit over ons thuis. Dan nog de indeling. Achter de voordeur de hal, in de hal de meterkast, een opslagkast en een wc. Prima. Loop je door de hal dan kom je in de eetkamer/keuken. De prachtige originele keuken is een lust voor het oog. De eetkamer is open en geeft uitzicht op de woonkamer, die zich een treetje lager in de leefkuil bevindt. De woonkamer is groot, maar knus. Dat komt dus door die leefkuil. De helft van de achterwand is een schuifpui die 's zomers heerlijk open kan zodat je binnen buiten kunt zitten of andersom. Ook is er een gemotoriseerde zonwering voor als de zon net iets te enthousiast is. De tuin is, ondanks of dankzij onze grondige verwaarlozing, heerlijk groen en beschut. De blauwe regen doet elk jaar enorm z'n best om er zo mooi mogelijk uit te zien en in de herfst, zoals nu, zijn de grote en de kleine Japanse esdoorns echt schitterend rood. Gaan we door naar de eerste verdieping. Daar kom je middels de open wenteltrap die parmant tussen eet- en woonkamer in staat. Op die eerste verdieping hebben we de beschikking over twee grote en twee wat kleinere kamers. Ook is er een badkamer met WC en ruime douche. De douche is met een deur, niet zo'n naar gordijn dat altijd aan je benen plakt en waar de koude tocht langs stroomt. Dat dus niet, maar een deur. De vier kamers op de eerste verdieping hebben allen een heel ruimtelijke uitstraling omdat ze in de jaren '70 briljant waren: het plafond is aan de gevelzijde verhoogd tot een meter of vier hoog. Ik kan het niet goed uitleggen, je moet het zien om het te begrijpen. Gaan we nog een verdieping hoger dan komen we op de overloop van de zolder. Aan die overloop grenzen twee 'hokken'. Eentje voor de CV-ketel, het andere om spullen in op te slaan. Bij ons staat dat hok helemaal vol en daarom staat het niet op de foto's. Passeer je de laatste deur dan kom je in de echte zolder, momenteel in gebruik als mancave/knutselhok. De ruimte is heerlijk, goed warm te houden, licht en uitermate geschikt om te knutselen of chillen of weet-ik-wat. Mijn favoriete ruimte, maar dat zegt wellicht ook wat over mij. Over de tuin hebben we het al gehad. Veel groen, veel natuurlijke begroeiing dankzij onze minutieuze verwaarlozing. Naast de tuin staat de garage. Die is zo groot dat er een hele auto in past en meer nog. Ook zit er een lichtkoepel in zodat je er ook fijn kunt klussen. Wat kan ik verder nog vertellen over ons huis? De buren zijn alleraardigst. Hun hond ook. Er is een raam op de eerste verdieping gebarsten (daar zit een verhaal achter, vraag maar) en ook eentje op de overloop (zelfde oorzaak). We wonen tegenover het spoor en de Remia. Het vooruitzicht is daardoor groen en soms hoor je een trein en soms ruik je welke saus ze aan het maken zijn. Het stoort ons allemaal niet. Je kunt heerlijk fietsen en mountainbiken. Wandelen kan vast ook, niet geprobeerd. Maar het belangrijkste is toch dat wij er met heel veel plezier hebben gewoond en dat we hopen dat een nieuwe familie er minstens net zo gelukkig zal worden.